çocuklara terör - Kuantum Düşünce Tekniği
17528
post-template-default,single,single-post,postid-17528,single-format-standard,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-11.0,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive
 

çocuklara terör

çocuklara terör

Anne babaların çocuklara uyguladığı terörü bitirebilsek dünya harika bir yer olurdu.

Yok hayır!

Ben dövmekten, sövmekten, tacizden, tecavüzden bahsetmiyorum.

Bunların bir terör olduğu zaten kesin ve net. İnanın bunlar, çocuklar üzerine uygulanan gizli terörün yanında temiz kalıyorlar. Hiç olmazsa ne oldukları belli, açık, net.

Ben, sevgi maskesi altında çocuklara uygulanan terörden söz ediyorum.

Asıl tehlikeli olan o. Bu terör vebadan, kanserden daha yıkıcı.

“Senin iyiliğin için” teröründen, “Sevdiğim için” teröründen söz ediyorum. “Senin için saçımı süpürge ettim”, “Babana – annene sizin için katlanıyorum” teröründen.

Çocuklarını iyi insan olmaya zorlayan, büyüklerin teröründen. Her şeyin hata, her şeyin ayıp ve günah olduğunu hatırlatan anne babaların teröründen.

Çocuklarını sürekli onunla bununla kıyaslayan anne babaların teröründen söz ediyorum.

“Avukat olmazsan hakkımı helal etmem” teröründen. “Bizim aileye yakışanı yap”, “Ben sana güveniyorum” teröründen.

En önemlisi çocuklarını (sevme kabiliyeti dumura uğradığı için) sevmedikleri halde, sanki seviyormuş gibi yapan, gözyaşları içinde “Onu çok seviyorum” diye yemin eden anne babaların teröründen.

Bir kurtarabilsek bu terörden çocukları, insanlar bunu bir bilseler! O zaman dünya bambaşka bir yer olurdu.

Çocuklarının geleceğini temin ettiklerini söyleyerek, gece geç saatlere kadar çalışan, onları daha küçük yaşta bakıcıların eline teslim eden ve böylece çocuklarının geleceğini kararttığını fark edemeyen, kendi hırsları yüzünden çocuklarını yarış atı gibi testlerin ve sınavların batağına gömen anne babaların teröründen.

Çocuklarını gerçekten dinlemeyen, utandıran, alay eden bir yandan bunun hiç farkında olmayan, çocuğuna bir eşya gibi davranan anne babaların teröründen.

Çocuklarının Tanrısı gibi davranan, onların hata yapmalarına imkân vermeyen anne babaların teröründen kurtulsalar!

O zaman ne olurdu biliyor musunuz?

Dünyada değil terör, şiddetin kırıntısı kalmazdı.

Bu biraz ütopik mi geldi?

Henüz uygarlık eli değmemiş, doğallığı bozulmamış “İlkel” kabilelere gidin görün…

R.Şanal